Без киләбез!
Без киләбез, без җиләбез…
Алда — безнең бормалы юллар.
Шул юллар бит һәр чак безне
Җыр-моң булып чакырган кыллар.
Без киләбез, без җиләбез…
Алда — безнең бормалы юллар.
Шул юллар бит һәр чак безне
Җыр-моң булып чакырган кыллар.
Без җиргә орлык чәчәбез,
Игеннәр гөрләп үсәр.
Икмәк белән табыннарда
Кеше бәхетле яшәр.
Шаулар елгалар, елгада сулар,
Тиздән чәчәкләр, чәчәкләр чыгар.
Безнең бакчага сандугач килер,
Килер дә синең исмеңне сорар,
Әлли-бәлли, әлли-бәлли,
Килер дә синең исмеңне сорар
Учакларда утлар яна,
Кала бары күмерләр,
Сүнеп барган күмерләрдә
Яна безнең гомерләр,
Яна безнең гомерләр…
Синең белән абый күрешсәм,
Кайтам төсле туган якларга.
Әткәй-әнкәй рухын саклаган,
Изге җирем гүзәл Уртайга.
Өй эшегез шау-гөр килә
Яңгырый җыр-шат, көлеш.
Килгән борынгыдан матур
Гадәт кунакка йөреш.
Җиңү көне! Бик ерак иде даны,
Гомер биреп яулап алдык без аны.
Утлы көлдән калкып кабындык кына,
Без бу көнне якынайту хакына.
Утларга кердең,
Курку белмәдең.
Ватан йөзенә
Тап төшермәдең.
Күңелләрне тибрәндерә
Гармун моңнары:
Хәтерләтә үткәннәрне,
Яшьлек елларын.
Күз алдымда сине сагынып
Көтеп алганым,
Синең белән каршылаган
Алсу таңнарым.
Әйдә дуслар, җырлыйк әле,
Уйнаган гармуннарга.
Ал чәчәк кебек яшик без,
Бирешмик кайгыларга.