Нигә шулай…
Нигә шулай багам һаваларга,
Канатларым юк ла иңемдә?
Туган якка кайткан кошлар юлы
Үтә мәллә минем күңелдән?
Нигә шулай багам һаваларга,
Канатларым юк ла иңемдә?
Туган якка кайткан кошлар юлы
Үтә мәллә минем күңелдән?
Сине көтә күңелкәем,
Күптәннән юк килгәнең.
Елына бер чәчәк ата
Минем кура җиләгем.
Ай батканда, таң атканда
Уздым җырлап урамнардан.
Ай батканда, таң атканда
Кемнәр язмыш юрамаган?!
Кыр казлары оча җылы якка,
Күз күрмәгән ерак җирләргә.
Тын һавада моңсу тавышлары
Сәлам булып җилдә тирбәлә.
Кошлар кайткан чак иде,
Сулар аккан чак иде;
Яшьлегебез яздай гөрләп
Чәчәк аткан чак иде.
Тезелешеп кошлар кайта
Карыйм җырлы рәтләргә.
Сезнең җырлар җитми кошлар,
Безнең дә йөрәкләргә.
Кайтыр идем язга
Калфак үрергә.
Тагын ниләр язган
Миңа күрергә?
Мамадышның һәр урамы
Нөкърәткә алып төшә.
Су керергә ашыгамы —
Каеннар йөгерешә.
Кошлар сайраудан туктагач,
Алтын көзләр дә җитә.
Якынайган көзге туйлар,
Кыз күңелен җилкетә.
Бәрәкәтле синең кырларыңда
Маңгай тирем тамды, Күзкәем.
Туып үскән авылым Күзкәемдә
Җуелмасын иде эзкәем.
Күзкәем, Күзкәем,
Җуелмасын иде эзкәем.