Үлмәс авыл, җырлап яшәр ул!
«Авыл бетә икән, үлә…» дигән
Хәбәр йөри. Бу бит чи ялган!
Тырыш, уңган, моңлы авыл халкы
Дөньяларны гомер туйдырган.
Авторы на букву: Р
Җырлый чишмәләр
Авылымның урамнарын түгел,
Чишмәләрен генә сагынам.
Чишмәләргә генә минем саф шатлыгым,
Җырлы минутларым салынган.
Җырлыйм туган якта
Ничек ташлап китим,
Ничек ялгыз итим
Сөн буенда үскән талларны?
Кала чишмәләр дә,
Белмим нишләргә дә —
Ташлап китә алмам аларны.
Шәһәрләрнең гүзәле син
Синдә чәчәк атты, синдә үтте
Якты язлы яшьлек эзләрем.
Сине сөюемне сөйләр өчен
Җитмәс кебек җылы сүзләрем.
Шөбиле — туган авылым
Иң матур, гүзәл яклары,
Туган авылым Шөбиле.
Сине сагынып, искә алып
Бер җырлап алыйк әле.
Ык сулары
Ык суларын кичтем таңнарда,
Ык суларын сиптем талларга.
Истәлегем булып үссеннәр
Сагынганда кайтып карарга.
Ык сулары вак-вак дулкынлы,
Ык сулары тирән упкынлы.
Ык суларын ятып эчмәсәм,
Баса алмам йөрәк утымны.
Энекәш
Үскәндә дә акыл белән үстең.
Йөр(е)мәдең безгә салышып.
«Мин үзем!» дип эшнең авырына
Тотындың син һәрчак ныкышып.
«Мин төпчек!» дип, төпле итеп,
Һәрбер эшне кылдың тырышып.
Юллар (өченче вариант)
Кыйгы — Уфа юллары ла,
Җилләп оча тузаны,
Үтә яшьлек еллары шул,
Очкандай юл тузаны.
Җир җиләкләре
Туган ягым бигрәк ямьле,
Бизәлгән кызлар төсле.
Чәчәкләрен иснәп йөрим,
Бигрәкләр дә хуш исле.
Авылга мәдхия
Идел-Чулман буйларында
Бабаларым дөнья көткән.
Дошманнардан илен саклап,
Актык тамчы канын түккән.
