Авылкаем (икенче вариант)
Яшәсәм дә еракларда
Тора алмыйм мин синсез.
Читкә типмә, авылкаем,
Буласым килми сансыз.
Авторы на букву: Р
Өфедә бар сөйгәнем
Өфе юллары карурман,
Өфе юллары озын.
Шунда сөйдем ил гүзәлен —
Урал таулары кызын.
Өч кенә сүз
Еш кына, яныма, киләсең, киләсең.
Күрәмен, янасын, көясең, көясең.
Чөнки син, артык син, оялчан, оялчан.
Яратам, дип әйтерсең, син кайчан, син кайчан.
Авыл капкасы (икенче вариант)
Кешеләрнең кайтыр нигезе бар,
Эчәр суы, кочар каены.
Минем авыл күптән басу булган,
Башакларга сөйлим кайгымны.
Авыл капкасы (беренче вариант)
Җиде юл чатында,
Җиде юл башында,
Тора ул авылым капкасы.
Киткәнне озатып,
Күңелне юатып,
Сөенеп, каршылый кайтканы.
Авыл көе (икенче вариант)
Биек тауның башларында,
Ах, мин каеннар булсам.
Ах, үзем каеннар булып,
Син былбыл булып кунсаң.
Өзгәләнмәгез йөрәкләр
Шау чәчәкле язлар җиткәч,
Ник соң күңел җилкенә.
Үз тиңен көтә һәр йөрәк,
Сагышка түзеп кенә.
Өзеп ал син мине ярым
Юлларыңа чәчәк булып үстем.
Өзеп ал син мине, өзеп ал!
Һис калдырма юллар тузанында —
Йөрәгеңә сөю итеп сал!
Әллә догаң, әллә каргышың…
Төнге күккә яз җилләре сеңгән,
Төнге күккә киткән сагышым.
Мин күзгә-күз калдым сөю белән —
Әллә догаң, әллә каргышың?
Әллә нигә сине яратам
Нигә мендем биек тау башына,
Ник утырдым аның ташына?
Нигә күрдем, нигә сөйдем сине,
Кайгы-хәсрәт алып башыма.
