Чулпан (беренче вариант)
Йолдызлар сүнде, төн узган инде,
Бер йолдыз калды, ул Чулпан иде.
Йолдызлар сүнде, төн узган инде,
Бер йолдыз калды, ул Чулпан иде.
Хат язсам да бармас төсле,
Ахры ерак киттем илемнән,
Бала чакларымда уйнап йөргән,
Чия чәчәк аткан җиремнән.
Хатлар яздым сиңа, хатлар яздым,
Йөрәгемә кушып назларны.
Тынычлыгын җуйды минем җаным,
Ник аларга җавап язмадың?
Бу дөньяда төрле хәл бар
Ярату бар, оныту бар.
Сиңа киләм, тәрәзәңдә,
Тәрәзәңдә утың бар.
Туемда син чәчәк бүләк иттең,
Шул чәчәгең калды күңелдә.
Онытырмын диеп уйласам да,
Онытылмый икән гомергә.
Күңелемдә уйный язгы ташу,
Кар сулары эреп акканда.
Барам шулчак ялгыз урманнарга,
Умырзая чәчәк атканда.
Көннәрнең, айларның, елларның
Исәбен хәтердән чыгардым.
Мин сиңа шулкадәр ашыктым!
Мин сиңа шулкадәр соңардым…
Соңгы кар ява, тоткарлап язны,
Бары беразга, бары беразга.
Без аерым-аерым керербезмени
Инде бу язга, чәчәкле язга?
Син кайда идең,
Кайларда йөрдең,
Ничек мин сине
Күрмәдем икән?
Син торган йортны,
Синең урамны
Ничек кенә мин
Белмәдем икән?
Җәйге кичтә чыгам болыннарга —
Икәү генә йөргән җирләргә.
Ул вакытлар калды, микәнни соң
Инде сагынып кына сөйләргә?!