Сагыну (өченче вариант)
Сагынасыңмы туган авылыңны,
Исеңдәме искән җилләре,
Тирә-якка хуш исләрен сибеп,
Гүзәл үскән бакча гөлләре?
Сагынасыңмы туган авылыңны,
Исеңдәме искән җилләре,
Тирә-якка хуш исләрен сибеп,
Гүзәл үскән бакча гөлләре?
«Ни хәлләрең бар синең?» — дип,
Соравыңны сагынам.
Күңелемә сеңеп калган
Моңнарыңа табынам.
Сагынам, сагынам,
Моңнарыңа табынам.
Сагынам.
Cанап калдым, парлап-парлап,
Парсызлыкның хәлен аңлап.
Берсе калды, кыйгак-кыйгак,
Йөрәк әрни аны уйлап.
Үтте еллар, үтте,
Акты сулар, акты,
Ямьле булды тормыш көннәре.
Безнең йөрәкләрдә, безнең күңелләрдә
Сулмадылар сөю гөлләре.
Ничә кышлар үтте, ничә язлар килде,
Ак күлмәкләр килде киясе.
Сөю бүләк иттең, мине ялгыз иттең,
Авыр миңа, ничек түзәсе?
Тәрәзәдән юлга карап торам,
Эзең ята карда уелып.
Таҗы сулган яран гөлдәй, хәзер
Яшәрмендер ялгыз, боегып.
Күзләреңә карап туялмадым,
Әйтә алмадым әйтер сүземне.
Минутларым еллар кебек озын,
Ярый әле йөрәк түземле.
Хәтирәләр белән генә
Узып бара бу җәйләр.
Исеңдәме икәү бергә
Җиләк җыйган үзәннәр?
Күпме еллар инде үтелсә дә,
Тормыш кырын синсез кичсәм дә,
Аерылганда биргән кулъяулыгың
Йөрәк янымдагы кесәмдә.
Сау бул инде, дисең, сау бул инде,
Йөрәккәем кинәт туктап куйды.
Куллар инде кулдан аерылды,
Ике канат, гүя каерылды.