Әтиемә (икенче вариант)
Бу дөньяда син бар чагында да
Кайнагандыр тормыш, кайнаган.
Бер карасаң, синнән мина, әткәй,
Мирас булып берни калмаган.
Бу дөньяда син бар чагында да
Кайнагандыр тормыш, кайнаган.
Бер карасаң, синнән мина, әткәй,
Мирас булып берни калмаган.
Гомеремнең һәрбер минутына
Әнкәем күзләре багалар.
Яшәде ул үзе өчен түгел,
Яшәде ул диеп: «Балалар!»
Нишләр идем әгәр син булмасаң,
Тормышымда әткәй кадерлем.
Балачактан качып ялгызлыктан,
Эзләреңә басып йөгерәм.
Өзгәләнмә, зинһар, әнкәй җаным,
Ишетәм бит синең тавышны.
Ходай безгә шулай кушкан икән,
Алыштырып булмый язмышны.
Нәсимә, дия, дия,
Тенкәңә тия, тия,
Язмыштан көлгән чагым,
Утларда көйгән чагым,
Өзелеп сөйгән чагым…
Киткән чакта кайтыр юлларыңны
Көпчәкләрга урый киткәнсең,
Күкрәгемә кысып, чәчләреңнән
Бер сыйпаудан мәхрүм иткәнсең.
Гармун алдым кулларыма
Телләренә басарга.
Гитара алдым кулыма,
Якын дусым ясарга.
Әй, гармун, гармун, яшьлек юлдашым,
Син йөрәгемдә сөю уяттың.
Моңланса минем кайгылы башым,
Җырларың белән мине юаттың.
Ап-ак дөнья тынып калган, Тарафларда бетмәс сагыш. Яшьлегемне эзләп киләм, Син дә ияр миңа язмыш. Карлар ява, карлар ява Өерелеп тирә юньдә, Карлар түгел, моңнар ява Сагыш салып йөрәгемә. Ерак еллар арасында, Сөйгәнемнең эзе калган. Син минеке, мин синеке Дигәннәре истә һаман. Карлар ява, карлар ява Өерелеп тирә юньдә, Карлар түгел, моңнар ява Сагыш салып … Читать далее
Әллә инде юри шаярасың,
Әллә инде миннән көләсең:
Күзләремне йомсам-күз алдымда
Болын буйлап җырлап киләсең.