Әй, Хәлимә, Хәлимә
Йөрәгемне басар өчен
Гармун уйныйм һәр кичтә.
Бу дөньяда минем өчен
Син генә бит фәрештә.
Авторы на букву: Н
Үрдәкләрем-дүдәкләрем
Яктырып уянды таң.
Вак-вак атлап сукмактан
Китте чибәр Нәсимә
Үрдәкләр фермасына.
Үкенечле сөю хисләре
Көтмәгәндә генә син бит үзең
Үзгәрттең лә минем язмышны.
Аерылды хәзер безнең юллар —
Булды, ахры, минем ялгышым.
Үзем тапкан бәхет
Мин бит сине үзем эзләп таптым,
Ни өчен соң кочып сөймәскә?
Йөрәгемдә янган утлы хисләр
Синең өчен мәңге сүнмәскә?
Янган йөрәк, әйдә, яна бирсен,
Сөя белә, димәк, шашынып.
Бу дөньяда шулай яшәү рәхәт —
Бер-береңне торсаң сагынып.
Ризыкларың өзелмәгән…
Авырлыклар иңнәреңне баскач,
Бөгелеп лә генә төштең син,
Үткән көннәреңне барлый-барлый,
Өметеңне генә өздең син.
Рәхмәт сезгә, әткәй-әнкәй!
Рәхмәт сезгә, әткәй-әнкәй,
Гөл бакча бит күңелегез.
Теләкләрнең изгеләрен
Җырым сезгә җиткерсен.
Син сазыңны уйнадың
Моңланып ай нурларында,
Син сазыңны уйнадың;
Нинди кыллар чиртте, бәгырем,
Ул матур, яшь кулларың?
Утыр әле, әнкәй, яннарыма (беренче вариант)
Туктап калдым тормыш юлларымда,
Утыр әле, әнкәй, яннарыма.
Кайгыларга нихәл (ничек) түзәем,
Серләремне кемгә сөйләем.
Туганнар, бертуганнар
Сезне уйлап юанам мин, юанам.
Сезне уйлап куанам мин, куанам.
Төшләремдә сезне күрсәм
Шатлык белән уянам.
Әнкәй моңы
Моңланасың, әнкәй, моңланасын…
Киттек шул инде без еракка.
Таратасың, әнкәй, сагышыңны
Кайчак җырлап, кайчак елап та.
