Сиңа җыр бүләк итәм
Исемеңне әйтми генә
Сиңа җыр бүләк итәм.
Минем ничек сөюемне
Соңлап аңларсың, иркәм.
Исемеңне әйтми генә
Сиңа җыр бүләк итәм.
Минем ничек сөюемне
Соңлап аңларсың, иркәм.
Бүген очрашмадык. Үкенәсеңме,
Ялгыз үткәненә бу төннең?
Мин үкенәм. Син бит якты нуры
Туачак һәр таңның, һәр көннең.
Әнием иелгән, бөкрәйгән
Тартадыр «уфалла» арбасын.
Шул чаклар исемә төшә дә
Кузгата йөрәгем ярасын.
Сагынам, сине бик сагынам,
Хәтерем гөл сиңа кагыла:
Алтынсу көземдә
Таң чыгы күзеңдә
Буй-сының, уй-йөзең чагыла.
Әйа кош, сән очарму сән,
Һаваларда йөрермү сән?
Бән аерылдым туган илдән,
Алар хәлен белермү сән?
Агымсу тигрәсе таллы,
Гаҗәеп яфрагы баллы.
Үзенең кодрәте белән
Бу гамьне кальбемә салды.
Актанышым — ак илем,
Ак илемдә — ак көнем.
Илдө-көндә, тирә-юньдә
Шөһрәт казанган җирем.
Таныш та син, түгел дә син, кем соң син?
Якын да син, түгел дә син кем соң син?
Исемеңне яздым, исемеңне
Бакчабызда, тәрәз каршында.
Исемеңне яздым, гөлләр чәчтем,
Сулар сиптем язлар башында.
Туган якка кайтам
Ямьле җәйләр җиткәч,
Сандугачлар сайрап каршылый.
Каеннарга әйтәм
Кайнар сәламемне
Яннарыннан үтеп барышлый.
Мин җилләрне таныйм,
Мин җилләрне аңлыйм,
Кай яклардан гына исмәсен.
Туган якның төсен,
Туган якның исен
Оныткандыр инде, димә син.