Көтеп алган бәйрәм
Күңел hаман бала кебек
Бәйрәмнәрне ярата.
Көтеп алган бәйрәм көне
Дөньяга нур тарата.
Шат елмайган дуслар белән
Үтә безнең бәйрәмнәр.
Гел бәйрәмнәр кебек кенә
Булса иде гомерләр.
Күңел hаман бала кебек
Бәйрәмнәрне ярата.
Көтеп алган бәйрәм көне
Дөньяга нур тарата.
Шат елмайган дуслар белән
Үтә безнең бәйрәмнәр.
Гел бәйрәмнәр кебек кенә
Булса иде гомерләр.
Якты кояш нуры күзне чагылдыра —
Җылысы юк анын кышларда.
Көчле яктысыннан дөнья балкысада ,
Китеп бара сайрар кошлар да.
Бер кыз бала җыр чыгарган,
Багышлап әнисенә.
Икәү бергә җырлыйк, диеп,
Өйрәткән энесенә:
«Әтием!» — дияргә
Кызыгып үстем мин,
Күп вакыт үпкәләп яшәргә
Хакым юк икәнне
Мин үскәч бары тик аңладым.
Җырлый-җырлый дуслар таптым
Җыр сөя торганнарын.
Ачык йөзле, киң күңелле,
Сер сыя торганнарын.
Безнең гомер мәңгелектә
Бер күз ачып йомган ара,
Шул ара да күпме вакыт ята?
Көннәр аша, айлар аша еллар ага,
Елларымнан җырлар кала, кала,
Җырларым сезгә, дуслар, кала!
Чыгам, кабат туган кырларыма,
Офыкларым зәңгәр-кугелҗем;
Җырлап үтәм арыш басуларын.
Җыр сораган чагы күңелемнең.
Җыр җырладым, тик бергенә,
Җырларым бит керде йөрәккә.
Кич ятуга, шул моң чыңлый,
Тагы җырла әле сирекләп.
Җырлый-җырлый чыгам язгы таңда
Хәтфә кебек, Идел кыр сымак.
Иртән сайрый сабан тургайлары,
Җылы бирдең минем җырыма.
Зинһар өчен, күзләремә карап,
Бәхетлеме син, дип сорама.
Бәхетле, дә диеп әйтә алмам,
Бәхетсез, дә диеп юрама.