Бергә яшәүләре — бүләк
Һәр кемнең дә газиз баласы бар,
Олысы бар аның, кечесе.
Һер кемнең дә газиз анасы бар,
Атасы бар, таяныр кешесе.
Һәр кемнең дә газиз баласы бар,
Олысы бар аның, кечесе.
Һер кемнең дә газиз анасы бар,
Атасы бар, таяныр кешесе.
Ташлы юлдан барганда да
Кояшка карап барам.
Ташын җыймый күңелемә
Чәчәк назларын салам.
Иркен далаларда булсак та,
Грузовикларга без тулсак та,
Сорасалар бездән шул хакта;
— Юл тотасыз, диеп, кай якка?
Ашыгыгыз, ашыгыгыз
Шәфкатьлек күрсәтергә,
Рәнҗетмәгез әнкәйләрне,
Хатаны төзәтергә.
Үткәннәргә тагын кайттым әле
Тарайганнар таныш урамнар.
Эзләреңне синең күптән инде
Күмеп киткән карлы бураннар.
Кышкы юлда юк шул тузаннар.
Хыялымда йөргән бердән-берем,
Ялгыш кына булдың ятларга.
Белми калдың, насыйп булмагандыр,
Хисләремне минем аңларга…
Миннән өлгер берәү, күреп алып,
Ялкынында сине көйдергән,
Тәмле телле, башың әйләндереп,
Назларына күмеп сөйдергән…
Аккан сулар, искән җилләр төсле
Гомерләр дә үтә, сиздерми.
Тик яхшыга юрап алдагысын,
Яшәү кирәк, яшәү кирәк җирдә сер бирми.
Үрләргә менәсем бар,
Гөлләрне өзәсем бар.
Үргә менеп, ләззәтләнеп,
Дөнъяны күзлисем бар.
Әйләнә дөнья, әйләнә
Сыный адәм баласын!
Күрсәтә дөнья күрсәтә
Бер агын, бер карасын!
Үз фикереңне булдырсаң
Калырсың кеше булып
Калырсың кеше булып
Үпкәләмә еллар үткәнгә
Ярты гомер үтеп киткәнгә
Үпкәләмә көзгеләргә карап
Чәчләргә кыраулар төшкәнгә