Әткәй йорты (икенче вариант)
Бал кортлары геүләп куанадыр
Чук юкәләр чәчәк атканда,
Мин шатланам туганнарым (абый-энем) белән
Әткәй нигезенә кайтканда!
Бал кортлары геүләп куанадыр
Чук юкәләр чәчәк атканда,
Мин шатланам туганнарым (абый-энем) белән
Әткәй нигезенә кайтканда!
Әткәй — әнкәйләрне сайламыйлар,
Безгә гомерләр биргәннәр алар.
Нинди генә хәлдә булсалар да,
Дөнъяда бер булып калалар.
Төшләремдә күрәм әтиемне,
Җырлый-җырлый атын җиккәнен,
Җылы караш ташлап әниемә,
Зур капкадан чыгып киткәнен.
Әткәемнең күккә чөеп
Үчтеки итүләре.
Тыңламасак башын иеп
Үпкәләп китүләре.
Яшел болыннарда, тугайларда
Елмайганда нәфис чәчкәләр,
Нәфис чәчкәләрнең елмаюын
Бар күңелдән сезгә бүләк итәм.
Тәрәземә төшкән ай нурлары
Сагыну сәламнәрем илтсәче.
Сөюләрем моңлы бер җыр булып
Күңелемдә чыңлап үтсәче.
Кайтавазы булып яшлегемнең
Су буенда гармун моңлана
Сагышларын салып йөрәгемә
Үткәннәргә китеп югала
Тугайларга сәлам әйт, җил,
Урманнарга сәлам әйт;
Тау башыннан ай калыкса,
Син аңа да сәлам әйт.
Менә тагын көзләр җитте,
Менә тагын яфрак коела.
Салкын көзнең сары төсе
Сагыш сала, күңел боега.
Кайдан сине эзлим икән,
Кошлар белән китим микән?
Иңнәремдә талмас җилкән,
Юлларымда сары чирәм.
Бакча артындагы талда
Өздереп сайрый бер кош,
Сайрый ул җәйләрдә генә,
Ишетелми көзен-кыш.