Булсын тик сөенеч
Сык(ы)рый йөрәгем,
Ул нидән, беләмен.
Син мине гафу ит,
Сөюдән түләрмен.
Сык(ы)рый йөрәгем,
Ул нидән, беләмен.
Син мине гафу ит,
Сөюдән түләрмен.
Мин сине күргәнче бик озак эзләдем,
Гомерем буенда, чәчәкле болында.
Бер карашың булды, хисләр ташып куйды,
Гомерем буе бул янымда!
Урамнар тын, ява беренче кар
Иңнәреңә синең, чәчеңә.
Бөтен дөнья ямьле, ләкин никтер
Күзләреңдә ачы яшь кенә.
Күз алдымда айны күрсәм
Күз алдыма киләсең.
Яңгыр тамчылары булып
Тәрәзәләргә чиртәсең,
Тәрәзәләргә чиртәсең.
Белә идең бит син сиңа талпынганны,
Мәхаббәтнең тәмен синдә татыганны.
Күләгәдәй сине куып йөргәнемне,
Иркә күңелеңне хискә төргәнемне.
Язларда табылдың,
Иңемә сарылдың,
Яктыртып язмышым иртәсен.
«Үтәр» дип уйладым,
Ялгышты уйларым,
Гомергә син гашыйк иткәнсең.
Мин синсез дә яши алам, димә,
Ялгышларга урын калдырма,
Эссе көннәрдә дә йөрәгемә,
Буранлатып карлар яудырма.
Салкыныңны өреп йөрәгемә,
Җаннырымны минем туңдырма.
Ал булаеммы сиңа,
Гөл булаеммы сиңа,
Ефәк чәчләреңнән сыйпар
Җил булаеммы сиңа?!
Калырга туры килсә дә
Сине бер генә күреп.
Төшләрдә күреп уянам,
Сагынуларга уралам,
Дәшәм, Айдарым, диеп.
Уңга-сулга үтеп китеп,
Йөрисең яннарымда.
Карашларыңнан сизәм бит,
Юкка түгел барсы да.