Моңаймачы, дускаем!
Көзге ачы җилләр искән чакта,
Яфракларын койса ак каен,
Яшьлек ярларыңны сагынып, син,
Зинһар, моңаймачы, дускаем!
Көзге ачы җилләр искән чакта,
Яфракларын койса ак каен,
Яшьлек ярларыңны сагынып, син,
Зинһар, моңаймачы, дускаем!
Бүген таңда күрдем кыр казларын,
Көнчыгышка таба киттеләр.
Канат җилпи-җилпи каңгылдашып,
Тигез сафка тезелеп үттеләр.
Язмыш җилләре, дибез дә
Чит җирләргә китәбез.
Нигә туган авылларны
Без шулай ят итәбез?
Кайтам әле туган якларыма,
Сызылып алсу таңнар атканда,
Авылымны чорнап ак мамыкка,
Ак томаннар җәелеп ятканда.
Каз өмәсе су буена
Озаталар казларны.
Ак йолдызлар бии бии
Иркәлиләр кызларны.
Моңлы көйгә мәгънә кертеп,
Сүзләр җырга кушыла.
Бер-берсен үсләп яшәргә
Насыйп ярлар кавыша.
Син дә шулай ометләнәсеңме,
Онытылыр әле дисенме?
Югалтудан, сагышлардан түгел,
Онытудан куркам мин сине.
Агыйделне иңләп, буйлап
Йөзәрсең үрдәкәем.
Ташлар булсаң, ташла бәгърем
Таш булса йөрәккәең.
Минем яныма дип килгәндә ул
Ник чыгасың аның юлына.
Яратмый ул сине, сөя бары мине
Минем йөрәктә дә ул гына.
Тәлгәш-тәлгәш миләш,
Булчы миңа сердәш,
Сары көздә туган җимешем.
Адашты бәхетем,
Көзләрдә өметем…
Бәхетемне эзләп килешем…