Әйтергә микән, әйтмәскә микән?
Ничә ел буе инде мин моңлы,
Бер җыр йөретәм йөрәк түрендә.
Ялкын учагы күкрәккәемдә,
Ул инде хәзер җыр булып тулды.
Әйтмә бер сүз…
Әйтмә бер сүз, кирәк түгел, иркәм,
Карашыңнан гына сиздерче.
Үзең кебек тышка чыгармыйча
Күңелемнән генә сөемче.8г8
Әйтмә син авыр сүз!
Беркайчан әйтмә син авыр сүз,
Бик кыска, әй кыска гомерләр.
Син — минем гомерлек юлдашым.
Син — гөлем (чәчкәм), йолдызым, сөйгән яр.
Әйтмә син авыр сүз, әйтмә син!
Йөрәк бит болай да яралы.
Җырларны шаулатып җырлыйсы,
Гөрләтеп яшисе бар әле.
Әйтә алмаган сүзләр
Салкын бушлык аша атла,
Озын юлларда югалма.
Сөю хисләрен онытма,
Күңелеңдә сакла.
Әгәр көтсәң
Әгәр көтсәң, кара күзләремдә
Бәхет нурын алып килермен.
Әгәр көтсәң, кайнар иренемнең
Кайнарлыгын сиңа бирермен.
Әгәр сине очратмасам
Әгәр сине очратмасам, яратуның
Нинди икәнен белмәс идем.
Әгәр сине очратмасам, мин үлгәнче
Беркемне дә сөймәс идем.
Әзифә
Калдырып кит, иркәм, кәләпүшең.
Читләренә укалар йотармын. Әзифә.
Әй, икегез, икегез
Әй, икегез, икегез,
Икегез дә бертигез;
Икегез дә пар килгәнсез,
Тигез гомер итегез.
Әй, Хәлимә, Хәлимә
Йөрәгемне басар өчен
Гармун уйныйм һәр кичтә.
Бу дөньяда минем өчен
Син генә бит фәрештә.
Әй, җаныем җанкаем
Кырык эшем кырык якта
Көтеп торган чагында,
Бер матур сүз әйт әле, дип,
Син киләсең каршыма.
