Баланнар әчесе
Яз иде без барып урманга
Тапканда мәхәббәт акланын.
Тик икәү күрдек без аланда
Баланның чәчкәләр атканын.
Яз иде без барып урманга
Тапканда мәхәббәт акланын.
Тик икәү күрдек без аланда
Баланның чәчкәләр атканын.
Ага чишмә җырлап,
Белми талачагын…
Чишмә җыры төсле
Булсын балачагым.
Елга башы чишмә булса,
Гомер башы балачак.
Яшьлегемә юллар эзлим
Истә торганга һәрчак.
Балачак, әй, шат чак,
Гел сүнмәс учак.
Шушы учак ялкыны җанда
Мәңге, мәңге яначак.
Әйдә, дустым, озат мине
Уйсу җиргә җиткәнче.
Озат мине
Уйсу җиргә җиткәнче.
Таңнар атар, чулпан калкыр
Без аерылып киткәнче.
Чулпан калкыр
Без аерылып киткәнче.
Күңелләргә сөю килгәч, яшәрсен дип язлар саен,
Бергә йөргән тау битенә утырттык без зифа каен.
Килде кышлар җилләр алып, ә мин янып сөя идем,
Шушы каен төбендә син: «Мин башканы сөям», — дидең.
Ак каеннар, зифа ак каеннар,
Сезнең белән бергә ут янам.
Сез тагыда яфрак коясыз да,
Сез тагыда яфрак коясыз да,
Туйдыгызмы матур дөнъядан?
Туйдыгызмы матур дөнъядан?
Ак каеннар шаулый болында,
Әкрен генә җилләр искәндә;
Нурлы йөзең искә төшкәндә
Сагыну хисе таша җырымда.
Чыланып салкын яңгырдан,
Килеп кундың күңелгә.
Сине искә төшергәндә,
Хисләр ташып түгелә.
Күп йөредем гөлләр арасында,
Чәчкәләрне үзең өзмәдең.
Ак күбәләк булып тугайларда
Кемне шулай сагынып эзләдең.