Безнең авыл
Уйна тальян гармуныңны,
Яшьлек әрәм узмасын шул;
Моңсызлар да бер моңлансын,
Йөрәкләре сызлансын.
Уйна тальян гармуныңны,
Яшьлек әрәм узмасын шул;
Моңсызлар да бер моңлансын,
Йөрәкләре сызлансын.
Яңгыратып бистәләрне,
Гармун уйный кичләрен.
Алтын телле гармун сөйли
Яшь егетнең хисләрен
Ераклаша гармун, китә-китә,
Ындыр аша болын юлы бар.
Кай арада яшьләр чыгып китә,
Искәрми дә кала олылар.
Үзәкне өздереп уйный гармун,
Моң агыла туган ягымнан.
Гармун моңы — авыл истәлеге
Йөрәкләрдә сабый чагымнан.
Нәрсә керә төшләреңә
Кызым минем, кызым минем?
Чәчәк булып үсәсеңме
Күбәләкләр сөендереп?
Сандугач булып моңланып,
Талдан талга күчәсеңме?
Нәрсә керә төшләреңә
Кызым минем, кызым минем?
Агымсулар кебек гомер узган,
Тоялмый да үткән ни ара.
Бүген кызым яңа тормыш башлый,
Бүген бездә гөрләп туй бара.
Саумы кызыкай, ни хәлләрең бар,
Кем инде хәзер була синең пар?
Сөйгән егетнең килми башлады,
Әллә бүтәнне егет сайлады?
Урам буйлап бара кызлар көлеп,
Болытлы көн китә яктырып,
Шул көлүләр ыспай егетләрнең
Йөрәкләрен ала яндырып.
Суга туймас гөлләр кебекКыз баланың күңеле.Таңнар туса, якты җир йөзендәСөю эзләгән көне.Гөлләргә дәшеп бага улСандугач баласына,Эзли ялкынлы хисләрнеҖыр юлы арасыннан. Бәхет өчен, сөю өченЯратылган кыз бала.Дәшеп бага ул дөньяга,Кояшка дәшеп бага.Эзләсен, әйдә, бәхетенЭзләгән генә таба.Суга туймас гөлләр кебекНазга туймас кыз бала.
Кунак кызы килгән безгә
Җилфер-җилфер күлмәге.
Егетләр ничек түзәдер
Чибәрлеге үлмәле.