Исән йөрегез, балам!
Ыргый-сикерә ага сулар,
Алга җилә замана.
Җилеп барган аргамактай
Ашыгалар балалар.
Ыргый-сикерә ага сулар,
Алга җилә замана.
Җилеп барган аргамактай
Ашыгалар балалар.
Иртәнге сихерле юллар,
Тик юллар юанычым,
Барам, табармын шикелле
Сузылган юллар очын.
Бар хыялым минем дөньяда,
Ирешергә телим мин аңа,
Утны — суны кичергә дә,
Әзермен мин барысына да.
Рәхимле-шәфкатьле исемең белән
Башлыйм әле изге эшне, Ходаем!
Ярдәм бирсәң, ният кыласым килә,
Ирадәмне төгәл үтәп чыгаем.
Ак яурынлы бөркетләргә канат нигә,
Гизәр өчен зәңгәр күкте буйдан-буйга?
Язмыш кыналары шуллдыр бөркетле затның
Җан гынасы әле утта, әле уйда.
Кузгал, уян, ләгънәт ителгән
Коллар һәм ачлар дөньясы
Кайный ачу белән безнең кан,
Соңгы сугышка ул ярсый.
Коллык дөньясын җимерербез,
Тамырьннан йолкып алып.
Яңа, иркен дөнья төзербез,
Хуҗа булыр аңа халык.
Байлык диеп хәрам җыйма,
Бул гөнаһтан куркулы.
Күрмәгәндәй читләп үтмә-
Егылганга суз кулны.
Ишеттем азан моңнарын,
Нурлана халкым җаны.
Тик динебез коткарачак
Явызлыктан дөньяны.
Партия, син биргән билетым
Йөрәгем белән гел янәшә.
Җанымны җылытып ул миңа,
Улым, дип эндәшә — гел дәшә.
Улым, дип эндәшә — чакыра
Табарга, төзергә яңаны;
Сөенеч китереп анага,
Бәхетле итәргә баланы.
Сөйләр сүзләр бик күп алар,
Иренмичә сөйләсәң;
Озын сүзнең кыскасы шул,
Күп яшәргә теләсәң: