Нигъмәт ариясы
Ташлар ватып, таулар актарганда
Сез булырсыз минем күңелдә (уемда).
Эштән арып, яллар иткән чакта
Сез булырсыз минем телемдә.
Мәңгегә килегез
Җырыбыз җырланып бетмәгән,
Эчәсе сулар да кипмәгән.
Сагышлар саргаеп җитмәгән,
Яшәргә вакыт та бетмәгән.
Минутларым
Ялгызлыкта узган минутларым,
Җан өшеткеч бозлы кар сымак.
Син янымда булсаң, көз дә, кыш та
Гөл-чәчәкле, нурлы яз сымак.
Минем җырым (өченче вариант)
Әткәм-әнкәмнең җылысы —
Күңел күзем яктысы.
Сезгә генә күренәдер
Ак биләүнең ак төсе.
Минем юлларым
Килеп җиттем юллар чатына
Инде хәзер нишләп карыйсы?!
Әллә яңа юллар сайлыйсы,
Әллә иске юлдан атлыйсы?!
Мин ышанам таңнарга
Күпме таңнар сөеп уятты да,
Төннәр булып качып киттеләр.
Маңгаема еллар бер-бер артлы
Каеп-каеп чигү чиктеләр.
Мин тормышка гашыйк
Добавлено Almaz в Втр, 06/08/2013 — 18:46
Кайда барма чын дусларны табам,
Дуслар белән озын юл кыска,
Әллә җирдә дуслар күп булганга,
Мин тормышка гашыйк, томышка.
Мин исән
Ул арган, диделәр,
Ул туйган, диделәр,
Туктаган, диделәр, атлаудан.
Беткән бит ул, дигән
Хәбәрләр килделәр,
Хәбәрләр килделәр ятлардан.
Иң якын дус дигән
Юлдашлар саттылар,
Бүлешмәскә диеп сукмакны.
Яраткан кешеләр тормышны ваттылар,
Кемнәрдер сукмакта туктатты.
Мин дә сине яратмыйм
Арттан көн дә йөри торгач,
Син мине үзең таптың.
Ә хәзер дә чыккан саен
Китәм дип куркытасың.
Сиздермичә көләсең,
Ялыныр дип беләсең.
Мең еллар
Тиз үтә еллар,
Ә күктә без туганда янган йолдызлар.
Һич үзгәрмичә, hаман да шулай ук
Җемелдәп яналар…
