Бергә чакларда
Кошларның да пары бар,
Көннәрнең дә таңы бар;
Миһербансыз кыланмагыз,
Толларның да җаны бар.
Бергә узыйк Казан урамын
Мин сагынам назлы язларыңны…
Язларда мин хыял корамын.
Язларда мин мәхәббәтем эзләп,
Мең урадым Казан урамын.
Бергә гомергә
Ялан, ялан, яланда,
Син торасың уемда.
Бергә, бергә, гел бергә
Булсак иде гомергә.
Бергә булыйк…
Кош булып очып килдем Казанга,
Сөйгән ярым, сине сагынып.
Сагындыңмы син дә, зарыктыңмы?
Моннан болай китмә калдырып!
Бергә булыйк
Чишмәләрдән кайта идең,
Аккоштай йөзеп кенә.
Чибәрлегеңә сокланып
Күзәттем читтән генә.
Бергә булыгыз!
Ялгызлыклар газап бит ул,
Күңелне баса сагыш.
Җан сөйгән ярыңнан язсаң,
Бәхетсез була язмыш.
Бергә атлыйк тормыш юлыннан
Синең янда булып, кулга кулны тотып,
Җитәкләшеп килә йөрисе .
Җан җылыңны тоеп, карашыңнан оеп,
Каушавыңны әллә белмисең.
Бергенәм-кадерлем
Төнге күктә берьялгызы
Сагышланып ай йөзә.
Бергенәм, кадерлем.
Сагышланып ай йөзә, бердәнберем.
Ай да ялгыз, син дә ялгыз,
Мин дә ялгыз мәңгегә.
Бергенәм син минем
Язларын, көзләрен
Мин сине эзләдем,
Сиңа тиң ярларны тапмадым.
Алыйм да кулыннан
Гомерләр юлыннан
Бергәләп атлыйк без, аппагым.
Бер-береңне яратып
Борчылулар, мәшәкатьләр
Алсалар дә уратып,
Берни түгел яшәгәндә
Бер-береңне яратып.
