Гөлфиям
Сагындырма, Гөлфиям,
Ялындырма, Гөлфиям.
Күзләреңнән иркәләп,
Адашам мин бит, диям.
Гөлсинәм (Әйдә кавышыйк!)
Кич җиткәнне көтмә, җаным,
Кил син, бәгырем, Гөлсинәм.
Су буенда өзелеп-өзелеп
Сагынып сине мин көтәм.
Гөлназ
Язлар инде минем артта калды,
Сагынырга калды гөлләрем.
Болотларның җиле моңсуланды,
Гел кояшлап тормый көннәре.
Гөлфия гөлләре
Тәрәзәдә гөлләрең,
Күзе төшмәс кемнәрнең,
Турыгыздан узганда,
Әллә нишли йөрәгем,
Беләсеңдер сәбәбен, Гөлфия.
Беләсеңдер сәбәбен, Гөлфия.
Гөлсемем
Гөлләр йокыга талганчак.
Ай карый җиргә көлеп
Буразналарым сузыла.
Синең толымың кебек.
Гөлнәзирә (өченче вариант)
Күршебезгә кунак килгән,
Инде нихәл итәек?
Тукмак койрык кара бәрән
Суйып, кунак итәек.
Гөлнәзирә (икенче вариант)
Сиңа әйтер сүзем бар ла,
Бездә кунак кызы бар;
Кунак кызын күрим дисәң,
Гармун ал да безгә бар.
Гөлнара
Туган якка очкан кошлар
Күкрәк белән юл яра.
Яз моңнарын тыңласам да.
Уемда син, Гөлнара.
Гөлназым
Көлә-көлә ел да килгән яз сибелгән
Күзләреңне сирпеп кара әле.
Карашыңнан ялкын үрләп, үзем теләп
Янасылар бар бит, бар әле.
Гөлмәрьям
Җәйләүләрдә көтү куды Гөлмәрьям,
Гөлләр өзде бер бәйләм Гөлмәрьям,
Күзләрендә чаялыгы чаткысы,
Йөзләрендә таң нурының яктысы,
Күзен алмый кулындагы гөлләрдән.
