Камышлы күл

Камышлы күл буйлап аккош йөзә уйнап,
Тибрәлдерә көмеш күл өстен.
Төнлә төнбоеклар йомылып йоклыйлар,
Һавада кысса да ай күзен.

Калдыр сөю

Аккошлары китте,
Китте тирән күлнең,
Бәхет эзләп түгел, читләргә.
Миндә китеп барам,
Сөюемнән качып,
Яшь калдырып синең күзләрдә.

Кал янымда (беренче вариант)

Күзләреңә карап уйга талам,
Карашыңда наз һәм моң гына.
Сине уйлап таңны каршы алам,
Елмаюың шифа җаныма.

Кал моңнарым булып

Син, кояшлы көнем, хыялдагы өнем,
Бердән-берем, бәгырем минем бит (син);
Риза булсаң әгәр, ал таңнарга кадәр
Гел янәшә барыр идем бит.