Каршыма кил минем сөйгәнем
Өфе урамнарын буйлап,
Синең хакта уйлап.
Ялгыз үтә минем кичләрем.
Айлар, еллар үтә,
Күңел өмет итә,
Сүрелтмичә сөю хисләрен.
Өфе урамнарын буйлап,
Синең хакта уйлап.
Ялгыз үтә минем кичләрем.
Айлар, еллар үтә,
Күңел өмет итә,
Сүрелтмичә сөю хисләрен.
Әкрен генә, сиздермичә
Яшьлек гомерем үтә.
Күңелем һич тә картаймый,
Һаман да нидер көтә.
Бергә үтелде алдагы юллар,
Аерылмады куллардан куллар.
Бәхетле пар дип сокланып калды
Карлы чыршылар, парлы чыршылар.
Карлы буран, карлы буран,
Һич күренми юллар,
Сагышларга күңел күмелгән.
Күзләрең дә тынган күз яшьләре,
Әнҗе кармы әллә әрегән?
Тәңкә-тәңкә карлар яуган кичтә,
Яңа елны каршылаган истә;
Син ап-актан киенгәнгә мәллә,
Чумган иде дөнья ап-ак төскә.
Чыршыбызга хәтта аклык иңде,
Табын түрләрендә шатлык иде.
Без биедек икәү ул чагында,
Бөтерелеп моңнар кочагында.
Ап-ак карлар, ап-ак карлар
Бүген тагын яудылар.
Син киткән юлларга мине
Кабат алып бардылар.
Ап-ак карлар ява, ап-ак карлар
Алып китә мине үткәнгә.
Ул көндә дә шулай, ап-ак карлар
Ява иде сине көткәндә.
Йөзең кояш мени, балкып яна,
Диңгез кебек зәңгәр күзләрең.
Әнҗе кебек тигез ап-ак тешең,
Балдан татлы әйткән сүзләрең
Кара кашым, зәңгәр күз:
Алма яфрагы коела,
Әкерен искән җил белән.
Белмисең шул хәлләремне,
Бер күрергә тилмерәм.
Җилләр исә, гөлләр үсә.
Гөлләр үсә, язлар килсә.
Казлар җыры зәңгәр күктә.
Көтә күңел, сине көтә.