Көнбагыш
Чәчәк тамыры
Туфрактан сут ала.
Минем күзләрем
Тик сиңа уктала.
Чәчәк тамыры
Туфрактан сут ала.
Минем күзләрем
Тик сиңа уктала.
Көн саен, көн саен
Киләм тәрәзә төбеңә,
Күрәмен гәүдәңне,
Су сибәсең гөлеңә,
Сокланам буеңа,
Тулдың бөтен уйыма,
Калырсың күңелемдә
Гомерем буена.
Чылтырап аккан чишмәне
Тыңлыймын да юксынам.
Шул чишмәдә җыр җырлады
Минем сөйгән дускынам.
Алтын да түгел, көмеш балдак кидем,
Борынгыдан калган саф көмеш.
Саф көмештәй гүзәл яшьлек үтте,
Синсез үтте — нинди үкенеч…
Күтәр күңелләремне,
Ки алсу күлмәгеңне.
Кисәң алсу күлмәгеңне,
Алалмыйм күзләремне.
Тупырдап алма коела
Җил исеп киткән саен —
Көзнең бөтен матурлыгы
Алмададыр, мөгаен…
Гомер дисбесенең төймәләрен
Бер-бер артлы алга тартамын.
Җиләк кебек чагым-яшьлегемне,
Җәйләремне инде озатамын.
Әйт әле нигә,
Күкләр яшен түгә,
Язлар китәргә, ашыга, ашыга?
Яшьлек елмаеп,
Кочып ал, диеп,
Чыкмый кабаттан каршыга, каршыга.
Тәүге яфрак кыштырдагач,
Кошкайлар китә икән,
Ә күңелләр киткәннәрне
Көтә дә көтә икән.
Көзге яңгыр, көзге салкын яңгыр
Өсләреңә синең сибелә.
Учакларның пыскып янган мәле —
Шуңа охшаш синең сөю дә.