Минем язым син икән
Чәчләремә кагылып үтте яз җиле,
Без кавышкан көннәр дә яз иде.
Тәүге бүләк — чәчәкләр бәйләмнәре,
Башларымның шулчак әйләнгәннәре.
Тәүге бүләк — чәчәкләр бәйләмнәре,
Башларымның шул чак әйләнгәннәре.
Минем йолдызым
Гомерем буе мин бит ялгызым,
Эзлимен сине, якты йолдызым.
Югалдың кайларда?
Юл алдың кайдарга?
Синсез, йолдызым, юлым бик озын…
Минем иркәм биюче
Иркәң кем, дип сорасагыз,
Минем иркәм — биюче.
Иркәм бик оста биюче,
Мине өзелеп сөюче.
Минем «законный» хатыным
Мин — асыл егетләрнең берсе,
Миндәй ирләр бүген бик аз, белче,
Үзем уңган, үзем булган, күрче,
Бәхетле итәрмен сине, килче.
Иртән кәһүә китерермен,
Мерседеста гына йөртермен.
Гомерем дә жәл түгел сиңа,
Йөрәккәем яна!
Мине чакыр
Мине бик тә сагынганда,
шашып-шашып сагынганда,
түзалмаслык (шашып-шаышп) сагынганда
җырла әле бер матур җыр.
Мине онытырга мөмкин түгел
Мине онытырга мөмкин түгел,
Онытырмын диеп уйлама.
Сихерләдем сине, алып сөюемне,
Эчәр суым булыр һавадан.
Мине күрмичә йөрисең
Мине күрмичә йөрисең…
Мин син дип янам…
Сиңа булган мәхәббәтем
Сүрелми һаман…
Мине күрми китмә
Әгәр килсәң, мине күрми китмә.
Син юлыксаң бикле ишеккә,
Күңелеңнең «көтми икән…» дигән
Шикле уен берүк ишетмә.
Миндәдер күңелләре
Кулындагы гармунының
Көмеш икән телләре.
Кичә бер җыр җырлап үтте —
Миндәдер күңелләре лә,
Йокламадым төннәрне.
Миндә син бар!..
Ике йөрәк — ике йолдыз…
Йолдыз яна һаваларда.
Миндә син бар!..
Миндә син бар? —
Аралар юк араларда
Аралар юк араларда.
