Пар аккошлар
Былбыл дисәк, былбыллардан матурыраксыз.
Йолдыз дисәк, йолдызлардан балкулыраксыз.
Йөзегездә кояш булып нурлар коена,
Нурлар булып, теләк ява яшьләр туена.
Очрашырбыз дидең
«Очрашырбыз», — дидең… Очрашмадык…
Югалдың син инде мәңгегә…
Алларыңда кар-буранлы юллар..
Ах адашты ялгыз җан гына.
Ошатам сине
Ошый миңа синең күзләрең,
Сөеп караганда, яратып.
Торыр идем һәрчак аларны
Гел үземә генә каратып.
Очрашулар, хушлашулар
Очрашулар, хушлашулар —
Безнең гомер, безнең язмыш.
Каршы алса куанычлар,
Озатканда, була сагыш.
Очрашулар кирәк
Артларымнан йөреп туйдырдың син,
Син бит миңа дошман шикелле.
Юк, кирәкми, чыкма юлларыма,
Яратуың синең икеле.
Очрашканбыз, табышканбыз
Җир — өстеннән, әй өстеннән,
Йолдызлардан эзләдем.
Мин яныңда йөреүемне,
Ник син җаным белмәдең.
Очраттым сине
Юлларыңнан узармын, кулларымны сузармын,
Бергә үтәрбез озын юлларны.
Күзләремә кара син, хисләремне аңла син,
Икәү җырларбыз иң матур җырларны.
Очар коштай
Очрадың да юлларымда,
Гел син хәзер уйларымда,
Аз гына күрмәсәм дә юксынам.
Ходаемнан бүләктер син,
Миңа шундый кирәк бит син,
Синнән башка тормыш юк сыман.
Очар канатым
Очрадың да юлларымда,
Гел син хәзер уйларымда,
Аз гына күрмәсәм дә юксынам.
Ходаемнан бүләктер син,
Миңа шундый кирәк бит син,
Синнән башка тормыш юк сыман.
Оренбур шәле
Оренбур ягын сагына күңел.
Искә төшә сабый чакларым…
Әй, атаклы Оренбур шәле,
Җил-давылдан мине сакладың.
