Кадерем-кадерлем
Авылыма кайтмый торсам,
Өзгәләнә бәгырем.
Өзгәләмә, телгәләмә
Бәгыремне, Кадерем.
Авылыма кайтмый торсам,
Өзгәләнә бәгырем.
Өзгәләмә, телгәләмә
Бәгыремне, Кадерем.
Кабан күле сыман
Моңсу кайчак күңел,
Сүзләр белән генә,
Юатырлык түгел.
Юаталар мине сыйпап чәчләремне:
Сагышланма, сеңел, моңланма!
Язгы аҗаган кебек көтмәгәндә генә,
Кайтырмын күк туган ягыма.
Мендек биек тауга, күрмәдек бөркет,
Бөркет качып беткән, кешедән куркып.
Кердек карурманга, күрмәдек төлке,
Төлке эзләп йөрү хәзер бит көлке.
Яшлеккә тиң кайнар хисләр,
Йолдызлы зәңгәр кичләр.
Кошлар кебек моңнар түгеп
Уенга чыга яшьләр.
Алтын куллы авылдашлар ашыгалар,
Инде әзер, бизәп куйган кашагалар.
Баскычлары иркен, текә, биек,
Кызым көлә: «Монда ничек меним диеп?»
Топольләр, башларын иеп,
Тирбәләләр җилләрдә.
Яшьлек гөлем чәчәк атты
Шушы гүзәл илләрдә.
Күпме карасам да, карап туймыйм
Идел буе каеннарына.
Алар, җитәкләшеп, яланаяк
Чыгар төсле Идел ярына.
Йомшак кына искән җилләр
Талларны иркәлиләр!
Ия дулкыннарын кочып
Очып йөриләр
Ия суы буйларында
Урманнар, кырлар
Туган якны зурлап җырлыйм
Моңлы җырлар
Агыйделкәй синең юлың кайда?
Чәчәкләргә тулган тугайда да,
Чәчәкләргә тулган тугайда.