Ышан иркәм
Хыял канатларың берүк
Талмасын инде.
Күңелләрне сары сагыш
Алмасын инде.
Хыял канатларың берүк
Талмасын инде.
Күңелләрне сары сагыш
Алмасын инде.
Безнең Шөгер әйләнәсе
Сигез ярым чакрым;
Синнән башка сөйгәнем юк,
Ышанамсың, матурым?
Дөньяда бер чибәрлегең син үзең дә
Беләсеңдер, беләсеңдер
Шуңа да син күзләреңнән йолдыз чәчеп
Көләсендер, көләсеңдер.
Эңгер саркуында,
Шәмдәл балкуында
Ялтыр күлмәк киям,
Ялтыр сүзләр сөям.
Ишегемне ачам,
Сөймәгәнне кочам…
Йөрәгемдә — сагыш,
Һәм ул шундый таныш.
Үкенмәбез дия-дия,
Киткән идек аерылып.
Тик нигә соң үкендерә,
Яшибез без сагынып?
Ялгышырга язган икән,
Бәхетебез кителде.
Үзең дә бит онытмаган,
Әллә белми дисеңме?
Шәмдәлләрдә күптән утлар сүнде,
Ә күңелем сине сагына.
Читлектәге кош баласы кебек,
Ялгыз йөрәк нигә кагына?
Салкын җилләр тимәсен, дип,
Шәльяулыгым ябындым,
Шәльяулык аша да сизәм
Хәлен сөйгән ярымның!
Шылтырат, миӊа, син, шылтырат,
Минем хәлкәйләремне сорап,
Ярсу күӊелкәемне юат,
Шылтырат, миӊа, син, шылтырат.
Уйларымда коен уйный,
Кулларымда эш бармый,
Ике күзем телефонда,
Ул һаман зыңгырламый.
Әллә оныттың да инде,
Әллә вакыт тапмыйсың,
Көткәнемне беләсең бит,
Нигә шылтыратмыйсың?
Шушындый тыныч төннәрдә,
Сиздерми-нитми генә,
Дөньяда тормыш үзгәрә,
Күңелгә сөю иңә.