Шомырт

Хушлашканда кулларыма,
Елмаеп кул сузганда,
Син ышанма шатлыгыма,
Көләм елар урында.
Хушлашканда соңгы тапкыр,
Бәхетле бул дисәнче,
Син ышанма теләгемә,
Теләкләрем бәхәсле,
Теләкләрем бәхәсле.

Чәчәкләрем

Сандугачлар сайрый су буенда,
Хисләремне минем телгәләп.
Күңелемнән китми гел уемда,
Чәчәк җыйган чаклар бергәләп.

Чәчәкләр уяныр

Яз көннәренә олы ямь өстәп,
Аккошлар кайтты син киткән яктан.
Сәламнәреңне алар әйтмиләр
Миңа ерактан, миңа ерактан.