Юк, юк
Кайчакларда бу тормышны булмый шул аңлап,
Сине түгел, үз-үземне яшим мин алдап,
Үзем, юк, дигән булсам да, син миңа кирәк,
Бер-берсенә каршы килә — акыл һәм йөрәк.
Юк, теләмим!
Юк, теләмим синнән башкаларны
Үткәрергә күңел түренә.
Мәхаббәттә хисләр кайнарлыгы
Еллар узгач ныграк беленә.
Юк, кирәкми, килмә
Әллә язмыш булган,
Әллә ялгыш булган,
Салкын кышны безнең очрашу.
Зинһар, үзең аңла,
«Дус-дошманнар» аша
Хәлемне, кирәкми, сорашу.
Югалтырга ярамый
Тормыш булгач, була төрле чагы,
Сынау биреп, кайчак алдалый.
Сиңа мине, миңа сине, җаным,
Югалтырга, беләм, ярамый.
Югалттым сине, югалттым
Югалттым сине, югалттым
Күрә алмам инде (кебек) кабат.
Күкләргә тиклем атылам
Ике кулым — пар канат.
Хафизәләм, иркәм
Ак куян дип аткан идем,
Булды тауның катлавы.
Аргы яктан берәү килә, —
Хафизәләм иркәм атлавы.
Хатлар көтәм
Ләйсән яңгыр көткән җиргә охшап, иркәм,
Түземсезлек белән синнән хатлар көтәм.
Югалтма мине
«Бәхетлесен ме?» — дип, сорама,
Hәр килгән көнемнә куанам,
Иң бәхетлесе мин доньяда,
Кош баласыдай сиңа талпынам.
Югалтма
Бәхетеңне балкытырга
Йолдыз булып янармын.
Яңгыр булып явармын да
Юлларыңа тамармын.
Югалган минутлар
Тәрәзәмнән бер-бер артлы оча
Телефон, сәгатем һәм китаплар.
Оча язылып бетмәгән җырлар
Һәм каядыр югалган минутлар.
Бар иде бит саф хис, чын мәхаббәт,
Бар иде әкияттәй матурлык.
Дөнья инде хәзер күптән нәфрәт,
Ә күңелдә күптән кара бушлык.
