Туган як тургае
Ак болытлар ага,
Сулар ярга кага,
Тирбәлә җәй туган ягымда.
Тауларына менсәм,
Җылы җилләр исә,
Киң офыклар сыя җаныма.
Ак болытлар ага,
Сулар ярга кага,
Тирбәлә җәй туган ягымда.
Тауларына менсәм,
Җылы җилләр исә,
Киң офыклар сыя җаныма.
Әй сулар, урманнарым,
Юллар төшкәч кайттым, авылкаем.
Күрешергә, хәл белергә изге җирне,
Сагынып көтәм әнкәмдәй,
Каршы ала назлы җилдәй.
Кош моңына, кошлар яңгрый моңлы җырын.
Исәнмесез, әй җилләр.
Яз булдымы, Инҗәремә кайтам,
Кошчык булып, нурга сөенеп.
Япь-яшь чагым каршы алыр кебек,
Шомырт чәчәгенә төренеп.
Туган якка кайтам
Ямьле җәйләр җиткәч,
Сандугачлар сайрап каршылый.
Каеннарга әйтәм
Кайнар сәламемне
Яннарыннан үтеп барышлый.
Яз булдымы? Инҗәремә кайтам
Кошчык булып, нурга сөенеп.
Япь-яшь чагы каршы алар кебек
Шомырт чәчәгенә төренеп.
Чит-ят җирләр тәмам ялыктырды.
Төшкә керә газиз туган як.
Без гомергә монда килмешәкләр —
Шәһәр җире безгә чит һәм ят.
Туган ягым сине сагынган да,
Җыр җырлыймын искә төшкәндә.
Ак каеннар кебек моңсулансам,
Ялгыз башым ерак җирләрдә.
Ерак якларда адашсам,
Булса юл аермалы,
Йөгереп чыгып каршы ала
Туган як каеннары.
Ни исертә мине,
Әсир итә, —
Әллә чәчәк исе, әллә әрем?
Яшәгәнгә бу төбәктән читтә,
Аңлашылыр минем хәлләрем…
Кешене иленнән, йортыннан аерып,
Йөрткән күп юллар бар, җилләр бар.
Хәтердән җуелып, йөрәктән уелып.
Онытылып калган күп җирләр бар.
Ә сине, ә сине, ә сине, туган як,
Бар микән сагынмый торган чак?!