Тымытык көе
Яңа бер җыр туды, диеп
Сөенче алыйк әле.
Ык буенда буй үстереп,
Мәңгегә калыйк әле, һәй!
Яңа бер җыр туды, диеп
Сөенче алыйк әле.
Ык буенда буй үстереп,
Мәңгегә калыйк әле, һәй!
Матур авыл моңлы, гүзәл авыл,
Оҗмахларга тиң син Тәвәкән.
Мында кызлар фәрештәләй сылу,
Егетләре батыр тәвәкәл.
Тәтеш дигән гүзәл җир бар,
Татар илендә.
Иң кадерле, изге җир ул
Минем күңелдә.
Төнбоеклар чәчәк ата
Өршәкнең күлләрендә.
Зәңгәр күлләр булып багам
Туган як күзләренә.
Бәхетемне күпсенде дә
Урлады төнге урам.
Урамда калды сары көз,
Күңлемдә кара буран.
Сахраларга чыксам, үлән сирәк,
Урманнарга керсәм, җир җиләк;
Эчем дә генә тышым нигә ут минем,
Нигә яна икән бу йөрәк?
Еллар аша кире кайтам,
Туган туксаннан узам.
Яңа пешкән икмәк исен
Тагы тойгандай булам.
Урманым бар, булганым бар,
Хисләрем кочагында.
Салкын — ялкын эчкәнем бар
Чишмәләр учагыннан.
Аунар өчен синең чирәмнәрдә,
Сабый бала буласым килә.
Чыклы төндә ефәк үләннәргә
Тамчы булып кунасым килә.
Яшь тирәкләр бөре ярганда
Су буйларын азмы урадым!..
Бөреләнә тирәк,
Аңа кояш кирәк.
Ә мин туган җирсез торалмыйм.