Нурлы Казаным
Чал тарыйхтан киләчәккә атлый
Горур калам нурлы Казаным
Киләчәккә юл күрсәтеп балкый
Якты маяк булып татарның!
Одес дигән зур кала
Одес дигән зур калада
Урамнан солдат бара;
Безнең хәлне сорасагыз,
Аркабыздан тир ага.
Олы чишмәм
Авылымның йөзек кашы
Көмеш сулы чишмәм
Җырлы чишмәм, моңлы чишмәм
Изге Олы чишмәм
Онытмадым сине, авылым
Күңелемә дәва кебек була
Көндә сине искә алуым,
Нишләр идем әгәр бу дөнъяда
Син булмасаң, туган авылым?!
Онытмам сине, Мәмәтем
Мәмәтем минем, урман-кырларга,
Биек тауларга якын урнашкан.
Тау битләрендә, сабан туенда
Ике бәхет бергә табышкан.
Оч, күңелем
Оч, күңелем, ерак офыкларга,
Югарыга очар кош булып.
Тургай җыры кебек моңың кайтсын,
Туган җиргә матур җыр булып.
Петропавел
Сикереп төштем бакчага
Нәзек чыбык алмага;
Нәзек чыбык, тал чыбык ла,
Җанкәй көтә талчыгып.
Норлатым
Тау ягында туып үстем мин дә,
Күрдем таудан таңнар атканын.
Онытылмый Әрә үзәнендә
Тургай җырын тыңлап ятканым.
Туган җирнең китмәс кошлары без
Чәчәкле җәй үтте,
Моңсу көзләр җитте —
Очар кошлар китте тезелеп.
Һаваларда очкан,
Зәңгәр күкне кочкан
Кошлар кебек идек без элек.
Туган өй тәрәзәсе
Туган авылым уртасында
Бер гади генә өйдә.
Кайтыр диеп ераклардан
Мине әнием көтә.
Утларын яктыртып куя,
Тәрәз төбендә кичен.
Бала кайтып өй яныннан
Узып китимәсен өчен.
