Җәйләрең булырмын
Җәйләр булып мин килермен,
Салкын кышларда.
Күңелеңне боексытма,
Иркәм мин барда!
Җәүһәрия
Җәүһәрия, бер елмайдың,
Хисләремне кузгаттың.
Кыйгач кашың җәя итеп,
Йөрәгемә ук аттың.
Җырлагыз, кызлар
Их, мәхәббәт, серле чишмә,
Мәңге шаулар суларың.
Суларыңның агышларын
Алып китә елларым.
Җырлар җырланган
Көеп-яну язмыш утларында,
Мәхәббәтем белән чорналган.
Югалдың син, әммә, кире кайттың,
Соңлап килдең, җырлар җырланган.
Җырлар җырлыйм сиңа
Бер тапкыр күргәч тә сине, көләч йөзеңне
Кыенсындым, әйтә алмадым, сөю сүземне
Күз алдымнан югалганда уфтанып калдым,
Гашыйк булган минутымнан күп тапкыр яндым
Гашыйк булган минутымнан күп тапкыр яндым.
Җырларымнан белерсең
Әйдә, чыгыйк әле болыннарга,
Ал чәчәкләр өзеп йөрерсең.
Яратаммы сине, әйтмим әле —
Күзләремнән белерсең.
Җырлачы бер, иркәм
Җырлачы бер, иркәм, яшь гомернең
Сагындырган чагы турында;
Мәхәббәтнең беренче гөлләре
Чәчәк атсын иде җырыңда.
Җир җиләге
Нигә өздем җир җиләген,
Пешкәннәрен көтмәдем?
Соңлап тойдым ачы тәме
Йөрәгемне өткәнен.
Җир әйләнә, җыр әйләнә
Таныштырды, кавыштырды
Безне яңа җыр, иркәм.
Мәхәббәт канатларында
Очып әйләник икәү.
Җирдә сөю барын онытма
Җәйләр узган инде, гөлләр сулган инде,
Кояш качкан инде болытка.
Безне таныштырган җәйге кичләр барын
Син онытма ләкин, онытма.
