Хәтеремдә калды
Ямьле җәй үтте,
Салкын көз җитте.
Кошлар да китте
Җылы якка.
Очар кош булып,
Сагышка салып,
Син дә киттең шул
Бик еракка.
Ямьле җәй үтте,
Салкын көз җитте.
Кошлар да китте
Җылы якка.
Очар кош булып,
Сагышка салып,
Син дә киттең шул
Бик еракка.
Тәрәзәләрдән ай караган,
Түшләренә мәрҗән кадаган;
Алтын гына микән, ай, бу дөнъя,
Җаныем кебек Хәйрүләкәй,
Былбыл булып сайра әле,
Көмеш кенә микән шул бу дөнъя?
Бүген генә килгән көннәр сиңа
Бүләк итә кайгы-карасын.
Ай нурыннан рәсемең ясар идем,
Ай нурларын кулыма тоталсам;
Таң җырларын сиңа, сиңа җырлар идем,
Таң җырларын әгәр оталсам.
Ай нурыннан рәсемең ясар идем,
Ай нурларын кулыма тоталсам;
Таң җырларын сиңа, сиңа җырлар идем,
Таң җырларын әгәр оталсам.
Ходай миңа сине ярәштергән,
Насыйп итеп үз тиңем.
Инде синсез яши алмам кебек,
Алма бөртегем минем.
Төшләргә кереп син йөдәтмә,
Авыр бит болай да йөрәккә.
Юллар бит бүленгән күптәннән,
Назлы җил исмәс шул үткәннән.
Син — мәхәббәт җырым минем,
Тик бер сине җырлыймын.
Син күз сирпеп карыйсың да
Күңелемне нурлыйсың.
Буран булып сырыласым килә,
Яңгыр булып чылатасым килә,
Моңландырып елатасым килә,
Сагынасым килә, сагынасым килә.