Чулман өсте ак томан
Чулман өсте ак томан,
Җандагы сагыш сыман.
Сине уйлыйм, сагынам,
Бер ярсынам, бер тынам.
Чулман өсте ак томан,
Җандагы сагыш сыман.
Сине уйлыйм, сагынам,
Бер ярсынам, бер тынам.
Чияләрең чәчәк атканда,
Чияләргә томан ятканда,
Сиңа юлны табасы иде,
Чияң булып каласы иде.
Чиялетау буйларында
Калды яшьлек эзләрем.
Диңгез кичеп, чит җирләрдән
Мин бәхетләр эзләдем!
Көянтәләр асып су юлыннан,
Син беренче тапкыр атладың.
Изге чишмә сукмагыннан гына,
Алап тормыш юлын башладың.
Минем күңелгә
Нур булып кердең,
Бөтен гомергә
Киң сулыш бирдең.
Чигүчы кыз сиңа ни булды,
Күз тидеме әллә үзеңә?
Нигә-нигә бүген җипләрең
Йә чуала, йәки өзелә.
Туры килми энә күзенә.
Сорау — җавап,
Җавап — сорау,
Инде соң, инде иртә,
Урамда көзге кырау,
Урамнар мине көтә.
Көн буе сине уйлыйм
Һәм көтәм очрашуны,
Сүзләрне сиңа сайлыйм,
Хәрефтән тезәм аны.
Җанга шифалы сулары,
Бормалы су буйлары.
Сөйләшеп сүзем бетмәде,
Күреп күзем туймады.
Без язмыш — ике ялыгыш,
Юлларыбыз аймылыш.
“Бәхетлесең” — дип уйлама,
Күзләремдә — моң-сагыш.
Чишмәнең челтер-челтер
Агышын тыңла, дидең.
Тыңларга кошлар моңын
Урманга алып килдең.