Кызыл розалар
Күптән түгел бүләк иткән идең
Бәхет гөле — хуш исле кызыл розалар,
«Яратам!» — дип әйтмәсәң дә беләм,
Сөю билгеләре бит алар.
Мәхәббәт
Кызыл миләш (өченче вариант)
Кызыл миләш ачы була,
Кырау төшми өзмиләр.
Кызыл миләш кызып тора,
Көзгә хәтле түзмиләр.
Кызыл гөлләр
Кызыл гөлләр, кызыл гөлләр,
Бигрәк якын төсләре.
Ялкын булса бәхетләре,
Юк икән шул исләре.
Кызлар күңеле
Чирәмнәргә
Чык төшермим,
Урамда йөрим дә мин,
Берәүне күзлим дә мин.
Йөрәгемне
Һич төшенмим,
Сөям дә, сөймим дә миң,
Ятка сер бирмим дә мин.
Кызлар елый
Мендәренә чумып бер кыз елый,
Күз яшьләрен күрә ай гына.
Ерактагы ярын сагына ул —
Аны уйлый, көтә, кайгыра.
Кызлар бит ул кызыл алма
Кайчан алып уйнасам да,
Гармун алып кулларга.
Иң яраткан көйләремне,
Багышлыймын кызларга.
Кыз җыры
Күзләремә бакты ярым: —
Яр, — диде, —
Сиңа гына әйтер сүзем
Бар, — диде.
Иреннәрең синең, ярым,
Бал, — диде. (Хе)
Хәтеремнән һич китмисең,
Яр! — диде.
Күңелемдә хис учактай
Яр! — диде.
Инде нишлим синсез җирдә,
Яр! — диде. (Хе)
Аем минем син, кояшым,
Яр! — диде.
Куштирәк
Дим ярында моңсу гына
Үсә куштирәккәем.
Куштирәк янында көтә
Сине яшь йөрәккәем.
Кыз хыялы
Теләгем зур язгы кичтә
Тамчы булып тамарга.
Кереп татлы төшләреңә,
Серләреңне табарга.
Кушылдың син моңлы җырларыма
Көтмәгәндә килеп син кушылдың
Күңелемдәге моңлы җырларыма.
Синең белән җырым әверелде
Болындагы чәчкә чыңнарына.
