Туган көнең белән! (икенче вариант)
Туган көнең белән сине тәбрик итәм.
Сизә күрмә,төннең салкынын!
Гомерең буе югалтма син.
Мәхәббәтнең кайнар ялкынын.
Дуслык
Туганнардай якын дусларым
Кемгә сөйләсәң дә — ышанмаслар
Сезнең кебек дуслар барына.
Күпләр шулай җылы була алмый
Хәтта якын туганнарына.
Тыныч булсын таңнар!
Дуслык билгеседер: җирдә ярсып,
Иделләргә кушыла дәрьялар.
Дуслык кадрен белеп яшәгәндә,
Нинди иркен, киң бу дөньялар!
Татулыкка ни җитә?
Сөйгәнем елмаеп торса
Йортыңда нурлар тулы.
Кышын-җәен, язын-көзен,
Йортыңда кояш булып.
Синең турыңда
Иртәнге чык чишмәләргә
Моң булып тамса,
Кыр чәчәкләре алланып
Бөресен ачса,
Зәңгәр күктән җыр агылса
Кояш нурында,
Бар гүзәллек сөйли кебек
Синең турында.
Синең түган көнең
Чакырырсың дип көтсәм дә,
Үзем килдем, түзмәдем.
Елны елга ялгый-ялгый,
Гомер үткән — сизмәдем.
Соң мәртәбә, соңгы кабат
Чәчәк тотып кулларыңа,
Чыкма башка юлларыма.
Кунак булып уйларыңа,
Килдем синең туйларыңа.
Су юлы (беренче вариант)
Су буенда акбүз атлар
Бар да каеш нукталы;
Сагынмам дип әйтмә, җаныем,
Сагынырсың, тукта әле.
Сылукай
Дулкын-дулкын булып кала
Агымсудан су алсаң.
Үкенерсең, Сылукаем,
Күз алдыңнан югалсам.
Сәфәр
Сәфәр чыксам ерак юлга,
Каерылып карыйм артка.
Китсәм ерак, яна йөрәк —
Калырсың кебек ятка.
