Әйләнә дөнья, әйләнә
Әйләнә дөнья, әйләнә
Сыный адәм баласын!
Күрсәтә дөнья күрсәтә
Бер агын, бер карасын!
Үз фикереңне булдырсаң
Калырсың кеше булып
Калырсың кеше булып
Әйләнә дөнья, әйләнә
Сыный адәм баласын!
Күрсәтә дөнья күрсәтә
Бер агын, бер карасын!
Үз фикереңне булдырсаң
Калырсың кеше булып
Калырсың кеше булып
Үпкәләмә еллар үткәнгә
Ярты гомер үтеп киткәнгә
Үпкәләмә көзгеләргә карап
Чәчләргә кыраулар төшкәнгә
Уйнап кына әйткән сүзләр бар,
Уйламыйча әйткән сүзләр бар.
Уйлап, ләкин чынлап әйткән сүзгә
Тешне кыса-кыса түзгән бар.
Әллә ничек кенә үтә гомер,
Йөгереп китәр чакта юл булмый.
Йөрәгеңне салсаң учларыңа
Кулларыңнан алыр кул булмый.
Өй, ди, түрләремдә сад-бакчам бар,
Сад-бакчам да сайрар кошлар бар.
Сад-бакчамда сайрар, ай, кошлар бар,
Әллә-лил-лә-лә…
Алсу җиләк — кура җиләге.
Сад-бакчамда сайрар, ай, кошлар бар,
Әллә-лил-лә-лә…
Сезнең өчен өзелә үзәгем.
Тагы тора кояшлы май,
Күктә кошлар кайталар.
Тирә-якка асыл гөлләр
Гөрләп чәчәк аталар.
Очрашып бер утырулар,
Гомернең бизәкләре.
Хушлашу мизгелләре,
Өзәдер үзәкләрне.
Өзгәләнә җаным,
Өзгәләнә тагын.
Телгәләнә йөрәк, теленә.
Өзелергә торган
Сары яфрак сыман
Кереп барам гомер көзенә.
Гомерләр катлаулы,
Була төрле чагы.
Кайчак моңсу мәле,
Куаныч, шатлыгы.
Ялкын булып балкып янабыз
Өмет чаткылары булганда!
Изгелекләр җирдә яшәгәндә
Өмет уты балкып торганда!