Тагын әллә нишләдем
Төзәлгәндер инде, дидем,
Әрнүләрем басылгач.
Йөрәк ярам чәнчеп куйды
Яз бөреләр ачылгач.
Төзәлгәндер инде, дидем,
Әрнүләрем басылгач.
Йөрәк ярам чәнчеп куйды
Яз бөреләр ачылгач.
Сәхрә, сәхрә, сәхрәләрдә кошлар
Әй, ник моңлана?
Ашый торган җимеше юк, юк, юк.
Ашый торган җимеше юк, юк, юк.
Текелди сәгать телләре,
Текелди тек-тек кенә.
Сәгать суга, гомер уза,
Тек-тек-тек итеп кенә.
Җилләр булып исәм искәндә,
Гөлләр булып үсәм үскәндә:
Сулар булып агам акканда,
Таулар булып басам басканда.
Сыбай да гына кашка, басма ташка,
Юлсыз гына җирдән дә үткәндә.
Бу дөнъяда авыр ялгыз башка,
Дус-иш кирәк дөнъя да көткәндә.
Кичә тагын су буена төштем,
Таныш сукмаклардан атладым.
Ярдан-ярга күпме эзләсәм дә
Сабый бала чакны тапмадым.
Юлларын буйлап киләмен,
Җилләрем исә генә.
Елларым балкып сүнәләр
Гомерем исәбенә.
Сиңа бүген,сиңа гына
Багышлыймын йөрәк җырын
Бергә узган гөмеркәйнең
Маңгаеңа яткан сырын
Мин үземне камил димим,
Беркем фəрештə түгел.
Тотасың да бəрелəсең,
Уйлыйсың бугай жиңел.
Кайсыбыз икəн гөнаһсыз?
Түземлекнең чиге бар.
Көзгегə бер күз сал əле,
Синме əллә идеал?
Кайчанда бер миңа да бер 85 яшем тулса,
Озын кара чәчләремә ап-ак бәсләр кунса,
Атлаганда бөкерәеп, таянып таякларга,
Иртән азапланган чакта басалмый аякларга.
Йомшак ипи кисәген чәйгә манып эчкәндә,
Яшьлек җүләрлегем диеп исемә төшергәндә.
Күңелдә яшәү нуры инде сүнәм дигәндә,
Күзләремә җан кисәгем җен булып күренгәндә.
Бүген, бәлки, соңгы көн диеп, йоклап киткәндә,
Кайчан да мин бер уйлармын 85-кә җиткәндә.