Яшьлекләрнең әле иртәсе
Тыннарыбыз иркен, күңелләр көр,
Тормышыбыз шөкер итерлек.
Хыял канатыбыз көләч җәя —
Кыйтгаларны очып үтәрлек!
Социаль юнәлеш
Язлар алда
Көзге җилләр яфракларны өзә,
Яшьлек язы калды еракта.
Хәлләр хәтәр, күрәчәктер инде,
Утлы яра сызлый йөрәктә.
Яшьләр җыры
Без менәбез күккә — биеклеккә,
Иксез-чиксез зәңгәр киңлеккә;
Безнең яшьлек сүнмәс якты маяклы,
Мәңге сынмас корыч канатлы,
Язмыш (өченче вариант)
Язмышларым — төшенчә,
Булып китә төрлечә.
Булмасада гел минемчә,
Яратам шул көенчә.
Яшәп калыйк язларда
Язлар аша тоя күңел
Гүзәллеген дөньяның.
Тыңлап туймас тавышлары,
Сайрап тора кошлары.
Яз яшәтә, яз яшәртә,
Яз күңелгә ямь бирә.
Язда булган бергә чаклар
Онытылмас мәңгегә.
Язмышны узып булмый
Кайчан гына ике йөрәк
Гел бергә тибә инде.
Парлар булып бер ямь булып
Якты нур сибә инде.
Яшәп калыйк!
Ходай безне сынаса да,
Язмыш безне кыйнаса да,
Сагышка юл куймабыз!
Без бит җиргә яшәр өчен,
Яшеннәрдәй яшьнәр өчен,
Җырлар өчен туганбыз.
Ялвару
Биләүдән кәфенгәчә кеше
Аңламый бәхетнең чын серен.
Улларың, кызларыңа үзең
Аңлатчы шул серне син, Тәңрем,
Саташсак та изге санап без
Алтын-көмеш белән тәхетне,
Без барыбыз синең балалар,
Кызганмыйча өләш бәхетне.
Яшәүнең үзеннән көч алам
Син сорама миннән, сорама, —
«Яшәргә, дип, каян ут алдың?»!
Ярсу елгалардан, горур кыялардан,
Яшәүнең үзеннән көч алдым.
Ялгыз имән
Ялгыз имән ярын эзли,
Иелә иңнәремә.
Керер идем кочагыңа —
Булмый, син йөрәгемдә!
