Зимагорлар (Зимагор җыры)
Гармун уйный беләсеңме,
Зимагор буласыңмы?
Безнең белән барсыңмы,
Аерылып каласыңмы?
Гармун уйный беләсеңме,
Зимагор буласыңмы?
Безнең белән барсыңмы,
Аерылып каласыңмы?
Ничә еллар бергә торгач,
Чишелгәндер ялганнар.
Күрмәгәнне димләгәннәр
Белмәгәнне алганнар.
Калын толыпларга төреп
Күпме кызлар урланган.
Кая югалды кызым дип,
Әнкәсе күрми калган.
Без әле зур түгел, әмма
Зурларга иярәбез.
Зурлар җырлаган шикелле
Җырларга өйрәнәбез.
Сәгать суга сигезе,
Чыгып киттек диңгезне.
Якты йолдызлар сүнгәнчә
Уйлап ятам мин сезне.
Күңеллерәк көй ишетсәм,
Күбәләктәй очынам.
Бер урында бөтереләм,
Басып аяк очына.
Салыгызчы миңа татлы шәрап,
Төшим әле күңел төбенә.
Бер минутка, бер мизгелгә генә
Күтәрелим йолдыз күгенә.
Зәлифәкәй сылу суга бара.
Су сибим дип талларга.
Зәлифәкәй бахыр көн-төн елый,
Үз абыйсы саткач малларга.
Гөрләвекләр ага гөрләп,
Кошлар канат кагына.
Талпынып кайта аккошлар
Дәръялар аръягыннан.
Бер-берләре белән шигырь әйтеп
Сөйләшкәндә бөтен гарәп иле.
Рәсүлебез Мөхәммәткә беркөн
Аллаһыдан изге Коръән иңде.
Үз чорының бөек шагыйрьләре
Гаҗәпләнеп гаҗиз калды шулчак:
Юк, бу сүзләр шигырь генә түгел,
Бу — Аллаһтан иңгән изге китап!
Кешеләргә нәрсә җирдә җитми,
Дәрман юкмы гѳрләп яшәргә?
Мал артыннан куып гомер үтә…
Ә яшәргә? Кайчан яшәргә?