Йөрәккәйем сағышларға түсмәйте (Иртешкәйем)
Иртешкәйем тирән сыулары сыуыҡ
Ҡас-үртәкләр оторо йөсмәйте,
Сайрайты палбыл, ҡыцҡыраты кәүек
Йөрәккәйем сағышларға түсмәйте.
Иртешкәйем тирән сыулары сыуыҡ
Ҡас-үртәкләр оторо йөсмәйте,
Сайрайты палбыл, ҡыцҡыраты кәүек
Йөрәккәйем сағышларға түсмәйте.
Мең ел элек монда күмгəн кемдер бер эт.
Алга таба ханнар килеп салган кала.
Шуннан башлап гөрлəп яши шанлы Казан,
Һич картаймас, чөнки үсə əле һаман.
Калсын гомергә
Безнең күңелдә
Яшлектән килгән
Дуслык эзләре.
Туган җиремнең
Зәңгәр күлләре,
Күрше кызының
Зәңгәр күзләре.
Авыл өстен тынлык каплагач,
Карт-корылар ятып йоклагач,
Йөрүчеләр беткәч күз атып,
Егет килде кызын озатып.
Әллиләү генәйем,
Бәллиләү генәйем,
Әсмәбикә тыпыр-тыпыр
Басып килә генәйем.
Күз тимәсен буйларына,
Үсеп килә генәйем.
Әнкәй безне тугачтын да
Ак биләүгә биләгән,
Ак биләүләргә биләгән
Бәхетең булсын димәгән.
Әби патша юл салдырган,
Безгә ирек бирмәгән.
Кузгал, уян, ләгънәт ителгән
Коллар һәм ачлар дөньясы
Кайный ачу белән безнең кан,
Соңгы сугышка ул ярсый.
Коллык дөньясын җимерербез,
Тамырьннан йолкып алып.
Яңа, иркен дөнья төзербез,
Хуҗа булыр аңа халык.
Күңелне тут ала,
Тормышлар туктала,
Гаиләдә татулык булмаса.
Җырларсың сагыштан,
Җырларсың ялгыштан,
Тормышта язмыштан уңмасаң.
Йөрәк типкән саен дәшәм аңа,
Күз алдымнан китми иркәм бер.
Тик мин генә шулай сагынам микән,
Ул да мине уйлый микән бер?
Күңелне тут ала,
Гомерләр туктала,
Гаиләдә татулык булмаса.
Җырларың сагыштан,
Еларсың ялгыштан,
Тормышта ярыңнан уңмасаң.