Җәйге кырау
Мине күргәч, бордың карашыңны,
Күрмәмешкә мине салыштың.
Карашларны читкә борып кына,
Кем төзәтә ала ялгышны?!
yun_11
Үгетләмә мине
Мамык кебек йомшак
Ак кар яуган чакта
Мин эзләдем сине — тапмадым. —
Көт, кайтырмын, — диеп,
Кулың бирдең миңа,
Ә нишләптер үзең кайтмадың.
Үкенеч
Үткәннәрдән үкенечләр калган,
Үзәкләргә үтеп керүдән,
Сөюемнән сине мәхрүм итеп,
Үзем мәхрүм булдым сөюдән.
Үкенү (беренче вариант)
Юксынган чакларда,
Табынып хатларга,
Көттем бит мин сине, бик көттем.
Күрешер минутлар
Бик якын калганда,
Ятларга калдырып ник киттем?
Язмышым микән соң,
Ялгышым микән соң?
Соң инде син мине чакырма.
Үкенү (икенче вариант)
Киттем — кайталмадым, юлым ерак…
Урман-таулар безнең арада.
Уянамын ак өметләр белән,
Ә кичләрен алар тарала.
Үкенү (өченче вариант)
Син нигәдер әйтмәгәнсең,
Мин никтер күрмәгәнмен.
Сөюеңне сизмәгәнмен,
Ятларны эзләгәнмен.
Аерылмас җыр
Сүзен, көен әйбәт белми торып,
Матур җыр башлавы бик кыен.
Җанга якын җырны бик тиз таптык:
Син сүзләрен белдең, мин — көен.
Безнең җыр (икенче вариант)
Һавада каурый болытлар
Аккош каурые сыман.
Безнең җырга туган якның
Бар матурлыгы сыйган.
Безнең җыр (беренче вариант)
Ул аклык, ул сафлык турындадыр.
Гаҗәпмени өзми кабатласак?
Бәлки ул тик безнең, безнең җырдыр?
Ул — безнең якты моңдыр!
Ышанмыйм
Яшьлегем таңында
Алдым мин бер хәбәр:
Синең гомерең
Өзелгән, диләр.
