Торналар (бишенче вариант)
Канлы яудан кайтмый калган ирләр,
Әйтерсең дә, җиргә аумаган.
Ул солдатлар, ак торналар булып,
Очып киткән зәңгәр һавага.
Канлы яудан кайтмый калган ирләр,
Әйтерсең дә, җиргә аумаган.
Ул солдатлар, ак торналар булып,
Очып киткән зәңгәр һавага.
Канлы яу кырларыннан кайтмый калган
солдатлар кайчак килә уема,
туфрак булмаган алар, ак торнага
әверелгәндер кебек тоела.
Бу язда да, тагын бу язда да
Шомырт чәчәкләрен иснәдем.
Чәчәк алып килде бу кем дисәм,
Син икәнсең, Тормыш, исәнме!
Агыйделдә ак кораб,
Утырдым алга карап.
Ике якта — ике яр,
Илдә әллә ниләр бар.
Бата-калка йөзәбез,
Бар нәрсәгә түзәбез.
Мин исә кайгырмыймын —
Күргәнемне җырлыймын.
Ак сирень, зәңгәр сирень,
Сорамагыз да — бирмим.
Утырыгыз, иптәшләр —
Тормыш бәетен сөйлим.
Күңелемдә сер йөретеп,
Үчләр саклый белмимен.
Бар кешеләр миңа әйбәт,
Начарларын күрмимен.
Туган җирең Идел буе,
Һәр телнең бар Туган иле.
Туган җирләр кебек назлы,
Җырдай моңлы татар теле.
Яшьлегемә кайтып киләм,
Хисләрдән җырлар уреп.
Су буенда — ялгыз талым,
Шатланыр инде куреп.
Пар кантлар җилдә каерылды,
Ялгызлыкның беләм салкынын.
Сезнең өчен саклап яшимен мин
Гайлә үчагының ялкынын.
Яз кайтмасак, көзен кайтырбыз дип,
Әнкәйгә кул биреп тормадык.
Үзебез дә белми, туган җирдә
Соңгы җырыбызны җырладык.
Сөмбелә дип матур исем
Кушты икән кем генә?
Сөмбел гөлдән өзлеп төшкән
Чәчәк кебек Сөмбелә.