Җырларымда минем язмышым
Җырларымда минем күңел моңым,
Җырларымда шатлык, сагышым.
Җырларымда барлык гомер юлым,
Җырларымда минем язмышым.
Җырларымда минем күңел моңым,
Җырларымда шатлык, сагышым.
Җырларымда барлык гомер юлым,
Җырларымда минем язмышым.
Җырлый-җырлый дуслар таптым
Җыр сөя торганнарын.
Ачык йөзле, киң күңелле,
Сер сыя торганнарын.
Хор:
Җырлыйк әле, җырлыйк әле,
Җырламый тормыйк әле;
Чәчәк кебек яшь гомерне
Бушка уздырмыйк әле.
Дулкыннары белән Идел
Кагылды җанга.
Мин мәңгегә монда, диде,
Агалмам анда.
Килгән саен сезне сагынып киләм,
Канатланып киләм кош кебек.
Сезнең белән жырлап очрашулар
Күңелләрдә калыр төш кебек.
Җырның ниндие генә юк:
Дәртлесе һәм моңлысы.
Күңелгә якын җырларны
Килә һәрчак тыңлыйсы.
Елап тусам да мин, җырлап үстем,
Җырлап яшимен әле бүген дә.
Чәчләремә кырау чәчелсә дә,
Кырау кунмас минем күңелгә.
Юллар, диләр, җиңел җыр белән
Җыр туганым күптән минем дә.
Рухым көчле минем, йөрәгем нык шуңа
Кояш тотып торам иңемдә.
Күргәнем юк иде илеңне,
Ишеттем бер синең көйөңне.
Ул көй матур иде, моңлы көй.
“Мурмурки надек мурмурки”.
Сихри төнлә, айга карап,
Думбраңны чиртәсең.
Күңелләр дә туган серне
Кыллар аша әйтәсең.