Ярату (дүртенче вариант)
Ярату һәм яратылу —
Борынгы изге йола.
Үпкән-кочкан җилгә оча,
Яраткан берәү була.
Ярату һәм яратылу —
Борынгы изге йола.
Үпкән-кочкан җилгә оча,
Яраткан берәү була.
Әллә каян килде бу ярату,
Дөньялардан туйган чагымда.
Күк күкрәтеп, яшен яшьнәтте дә
Яңгыр булып яуды җаныма.
Алларыма ник чыктың
Кулларымнан ник тоттың,
Күзләремә серле карап,
Дөньяларың оныттың?
Мин ярттым сине, яраттым,
Син бит минем ике канатым.
Мәхәббәтем җиккән пар атым,
Гомерлеккә диеп яраттым.
Мин сине яраттым,
Карагач күзләргә.
Мәхәббәткә чумдым,
Чумгандай күлләргә.
Мин кайтырмын, әнкәй, сулар булып
Агып кына синең яныңа.
Чит җирләрдә күпме йөресәм дә
Синең сүзләр гел дә йөрәгемдә.
Нигә минем тарафка тик
Бер күз салып үтмисең,
Әллә чынлап күрмисең син,
Әллә юри үртисең.
Читкә караган буласың,
Янәшәңнән узганда.
Эреп төшәсең бит, җаным,
Икәү генә калганда.
Мин сине яратмас идем,
Син аңа лаек түгел.
Тик нишлимен сине күргәч,
Уйларым аек түгел.
Кабул итсәң дә син ярым диеп
Йөрәккә бит булмый боерып
Үзең шулай яшәп өйрәнгәнмен
Сафлыкны ялганнан аерып.