Яшьлек белән хушлашу (Мәхәббәтем кала, Яшьлегем сагышы)
Мәхәббәтем кала,
Ерагая ара,
Йөрәккәем һаман янармы?
Яшьлек үтеп бара,
Күңелләрдә яра —
Гомерлеккә шулай калырмы?
Мәхәббәтем кала,
Ерагая ара,
Йөрәккәем һаман янармы?
Яшьлек үтеп бара,
Күңелләрдә яра —
Гомерлеккә шулай калырмы?
Сизәсеңме көннәр үтә җаным?
Җайлап, сүтеп гомер җипләрен.
Безнең бергә булыр көннәрне дә
Синсез генә, читтә үткәрдем.
Үткәннәргә кайтам еллар аша,
Күңелемдә хисләр ташкыны.
Чәчләр чаларса да, йөрәгемдә
Яшьлегемнең сүнмәс ялкыны.
Яшьлегем, кайда син, кайда син?
Түзә алми күңелдә яралар.
Яшьлегем эзеннән кайтыр идем,
Көтеп алса мине сөйгән яр.
Быел да шулай салкын кыш килде,
Янган йөрәккә боз булып керде.
Өшедем шулай, инде көчем юк,
Яшьлегем язы югалып калды шул.
Ул эзләргә саклык белән басып
Эзләдем мин яшьлек хисләрем.
Сөю утларының кайнарлыгы,
Назлы карашларың истә әле.
Язлар белән син килерсең төсле,
Мин язларга шундый ышанам.
Язлар җитсә, ташый мәхәббәтем,
Минем күңел язга охшаган.
«Яшь наратлар» көен җырлап киттең
Көмеш кыңгыраулы пар атта.
Озатып кайтам сине, карый-карый
Бөдрәләнеп үскән наратка.
«Яшь наратлар» көен җырлап киттең
Көмеш кыңгыраулы пар атта.
Мин сөялеп, озатып калдым сине
Икәү генә белгән наратка (Бөдрәләнем үскән наратка).
Басу юлларында чалынды күлмәгең.
Хисләрне сөйләргә ашкынды күңелем.
«Сөям» дип әйтергә ничек мин талпындым.
Йөзем уттай янды, оялып калдым.