Тау башында учак
Шәҗәрәмне юллап, туганнарны барлап,
Кайтам әле сиңа авылым.
Суларыңның тәмен, урманнарың ямен
Сагынып та әрнеп януым.
Шәҗәрәмне юллап, туганнарны барлап,
Кайтам әле сиңа авылым.
Суларыңның тәмен, урманнарың ямен
Сагынып та әрнеп януым.
Кар-бураннар күмеп киткәннәрдер…
Ничәмә ел сиңа кайткан юк.
Ягылмаган йортым кыйшайгандыр,
Ялгызына аңа бик суык.
Үлеп беткән туган-тумачадай
Егылып беткән йортым коймасы.
Ташландык йорт хәлләренә кереп,
Җил еламый, кемнәр еласын?
Ташлы күлнең ташын алдым
Алтын йөзек кашына.
Ташлы күле кибеп бетте,
Кайгы салды башыма.
Булса да юлларым чыклы
Хисләрем тыялмадым,
Юлларыма алып чыкты
Эчтәге хыялларым.
Шәүләседәй энҗе йолдызларның
Өфе өстендә утлар кабына.
Шул кичләрне, таныш дулкыннарны,
Һәм, акыллым, сине сагынам.
Хәтерлимен ерак Идел төнен,
Ак пароход, яшел утларын.
Хәтерлимен ничек без Өфенең
Ярларына килеп туктадык.
Ак Танып сине сагынып
Кайтам йөрәгем янып
Дәшәсең мине Танып
Ак дулкыннарга кагып.
Э Танып ага ага
Ак дулкыннарга кага.
Их, белсәгез, ак дулкыннар,
Йөрәгем ничек яна.
Сакмар-суның буйларында
Яңгырый тальян моңнары;
Ил сакларга яуга китә
Уралтауның уллары.
Җиргә басар-басмас,
Чиләк асар-асмас,
Суга бара кызлар, киленнәр.
Тал басмада калдың,
Өзелеп сөйгән ярым,
Назлы сүзләр калды күңелдә.
Сөн буйларында каеннар
Яфрак яра иртәрәк.
Яфрак ярган каеннарны
Илтә җилләр иркәләп.
Без Агыйделдән җыр алып килдек,
Урал таулары сәлам юллады.
Ничә кат инде җир шарын урый
Татар җырының данлы юллары.