Туган ил (өченче вариант)
Һәр адым җирең кадерле,
Сөйкемле халкың миңа.
Һәр талың, һәрбер камышың
Тугандай якын миңа.
Һәр адым җирең кадерле,
Сөйкемле халкың миңа.
Һәр талың, һәрбер камышың
Тугандай якын миңа.
Туган илем, кояш балкый синдә,
Нурлар сибеп, таңнар аттыра.
Иман нуры синдә, шәфкать нуры,
Бабам нигезе кабат яктыра.
Туган авылым Сакмар буйларында,
Шунда үтте минем балачак.
Сакмар дулкыннары, курай моңы,
Йөрәгемдә мәңге калачак.
Таң кояшы нурын сипте,
Гөлләрне иркәләде.
Алсу нурларга төренде,
Кошлар җырына күмелде
Тирсәнең иртәләре.
Тәү башлап чәңгелдәк эченнән
Дөньяга яңгыраган бер тавыш.
Шушы көннән башлап яшәргә
Кабул итеп алган бу тормыш.
Тау башына салынгандыр безнең авыл,
Бер чишмә бар, якын безнең авылга ул;
Авылыбызның ямен, суы тәмен беләм,
Шуңа күрә сөям җаным, тәнем белән.
Авылымны ташлап киткәнгә
Инде ничемә еллар узды
Бер мизгельга барым онытоп
Авылыма кайтасы иде
Яз җилләре инде капка какты,
Кошлар да бит кайта ашкынып.
Шул кошкайлар кебек, туган авылым,
Кайтам мин дә сине сагынып.
Туган авылым Төйәләс буйларында
Күк Ирәндек, Сакмар ягында.
Шушы җырны һәр бер кеше җырлый
Туган ягын (илен) өзелеп сагынса.
Туган авылым Сакмар буйларында,
Шунда үтте минем балачак.
Сакмар дулкыннары, курай моңы
Йөрәгемдә мәңге калачак.